تولدت مبارک

 

چه لطيف است حس آغازي دوباره،

و چه زيباست رسيدن دوباره به روز زيباي آغاز تنفس…

و چه اندازه عجيب است ، روز ابتداي بودن!

و چه اندازه شيرين است امروز…

روز ميلاد…

روز تو!

روزي که تو آغاز شدي!

روز تولدت شد و نيستم اما كنار تو

كاشكي مي شد كه جونمو هديه بدم براي تو

درسته ما نميتونيم اين روز و پيش هم باشيم

بيا بهش تو رويامون رنگ حقيقت بپاشيم

ميخوام برات تو روياهام جشن تولد بگيرم

از لحظه لحظه هاي جشن تو خيالم عكس بگيرم

من باشم و تو باشي و فرشته هاي آسمون

چراغوني جشنمون، ستاره هاي كهكشون

به جاي شمع ميخوام برات غمهات و آتيش بزنم

هر چي غم و غصه داري يك شبه آتيش بزنم

تو غمهات و فوت بكني منم ستاره بيارم

اشک چشاتو پاک کنم نور ستاره بكارم

كهكشونو ستاره هاش درياو موج و ماهياش

بيابونا و بركه هاش بارون و قطره قطره هاش

با هفت تا آسمون پر از گلاي ياس وميخک

با ل فرشته ها و عشق و اشتياق و پولک

عاشق تو يه قلب بي قرار و کوچک

فقط مي خوان بهت بگن :.

تولدت مبارک بهترینم

 

نوشته شده توسط .•* ♥ مینا ♥*•. در چهارشنبه بیست و سوم بهمن 1387 ساعت 12:30 | لینک ثابت |

عشق پرنده ی آزاد و رها

عشق و وفا در بهار آشنايي ها مي شكفد

عشق، يك ابتلاست

اين تو نيستي كه عشق را مي آفريني تو فقط به عشق دچار ميشوي

عشق،همچون نسيم مي وزد و همچون نسيم مي رود

هنگامي كه نسيم عشق مي وزد، شادماني كن و تن به آن بسپار

و هنگامي كه مي رود، تنها بگو: خدانگهدار.

عشق، چيزي نيست كه بتواني آن را در قفس نگه بداري.

عشق، آزاد است.

عشق، پرنده ايست آزاد و رها.

اگر عشق را در قفس بيندازي،ديگر نمي خواند.

بگذار عشق آزادانه بيايد و هرگاه خواست،برود.

در قفس را هميشه باز بگذار.

اصلا چرا قفس را دور نيندازي؟

آن را ويران كن و دور بينداز.

پرنده عشق را نه در قفس، بلكه هنگام پرواز در آسمان تماشا كن.

بدين سان از تماشاي عشق و پرواز دل انگيزش بيشتر لذت خواهي برد.

اگر عشق آمد شاد باش.

اگر عشق رفت،به او بگو:"اي عشق!مي روي و دلم تنگ ميشود".

كسي را كه دوست مي داري اسير توقعات خود نكن.

از عشق خود ابري بساز باران ساز

و بر او بي دريغ ببار.

بگذار معشوق تو، زير بارش بي امان باران عشق توببالد

و خود را به خورشيد برساند.

باليدن و نورانيت او را تماشا كن و شاد باش.

اين گونه است كه عشق مي ماند و نميرود.

زيرا احساس آزادي ميكند.

                                                                                       مسیحا برزگر

نوشته شده توسط .•* ♥ مینا ♥*•. در پنجشنبه بیست و هفتم تیر 1387 ساعت 9:58 | لینک ثابت |

کاش می شد ...

ا

كاش مي شد دل هامون شيشه اي بود و هر چي توي دل هاي ديگران بود رو مي خونديم ،

اون وقت شايد ديگه از شرم اين كه ديگران مي فهمن تو دل مون چي مي گذره ،

يه خورده پاكي و صداقت به دلمون راه ميداديم و دورويي و ريا رو از

دل هامون بيرون مي كرديم . كاش مي شد مثل ستاره ها هميشه

با هم باشيم و با عشق به همديگر چشمك بزنيم ، مانند

خورشيد گرم بتابيم و چون ماه تابان مهتاب

دل هاي يكديگر باشيم .

كاش مي شد ...

 

نوشته شده توسط .•* ♥ مینا ♥*•. در یکشنبه نوزدهم خرداد 1387 ساعت 11:55 | لینک ثابت |

خواهم آمد ...

روزي

خواهم آمد و پيامي خواهم آورد .

در رگ ها ، نور خواهم ريخت .

و صدا در خواهم داد ، اي سبد هاتان پر خواب ! سيب آوردم

سيب سرخ خورشيد

خواهم آمد ، گل ياسي به گدا خواهم داد ...

دوره گردي خواهم شد ، كوچه ها را خواهم گشت ،

جار خواهم زد ، آي شبنم ، شبنم ، شبنم .

رهزنان را خواهم گفت : كارواني آمد ، بارش لبخند !

خواهم آمد سر هر ديواري ، ميخكي خواهم كاشت .

پاي هر پنجره ، شعري خواهم خواند .

هر كلاغي را كاجي خواهم داد .

... آشتي خواهم داد .

آشنا خواهم كرد .

راه خواهم رفت .

نور خواهم خورد .

دوست خواهم داشت .

      

                                        " سهراب سپهري "

 

نوشته شده توسط .•* ♥ مینا ♥*•. در سه شنبه بیست و چهارم اردیبهشت 1387 ساعت 9:57 | لینک ثابت |